در سال‌های اخیر واژه «تروما» بیش از گذشته در شبکه‌های اجتماعی و گفت‌وگوهای روزمره به کار می‌رود، اما روان‌شناسان هشدار می‌دهند که هر تجربه ناراحت‌کننده‌ای تروما نیست و استفاده نادرست از این اصطلاح می‌تواند درک ما از مشکلات واقعی سلامت روان را مخدوش کند.

استرس همیشه هم بد نیست؛ وقتی کوتاه‌مدت باشه، می‌تونه عملکرد ما رو بهتر کنه. اما وقتی طولانی بشه و نتونیم کنترلش کنیم، کم‌کم تبدیل به یک تهدید جدی برای جسم و روان میشه.

پس از پایان بحران، بسیاری از افراد حتی با وجود بازگشت به زندگی روزمره، دچار بی‌انگیزگی عمیق می‌شوند. این حالت با احساس پوچی، عدم علاقه به کار و فعالیت‌های قبلی، خستگی مداوم و از دست دادن حس هدفمندی همراه است. مغز که مدت‌ها در شرایط تنش شدید و بقا قرار داشته، پس از بحران وارد یک مرحله از بی انگیزشی می‌شود.

مردان پس از شکست عاطفی، اگرچه ممکن است احساسات خود را کمتر بروز دهند، اما در بلندمدت دشوارتر از زنان با درد جدایی کنار می‌آیند و این موضوع در رفتارهای روزمره آن‌ها قابل مشاهده است.

از دست دادن شور و شوق در یک رابطه پس از گذشت زمان، اتفاقی است که خیلی زود رخ می‌دهد. وقتی دوره «ماه عسل» به پایان می‌رسد، عادت‌های کوچک و ناخودآگاه به‌آرامی وارد رابطه می‌شوند و شروع به فرسایش آن می‌کنند.

اختلال بی‌اشتهایی عصبی و اختلال بدریخت‌انگاری بدن، از جمله اختلالات سلامت روان در نوجوانان هستند که می بایست خیلی زود، تشخیص و درمان شوند.

شرایط جنگی تهدیدی برای سلامت روان کودکان است. به گفته کارشناسان، فعالیت‌هایی مانند داستان‌گویی، بازی‌های فکری، نقاشی و حرکات بدنی می‌تواند اضطراب و ترس کودکان را کاهش دهد و حس امنیت و عادی بودن را در آن‌ها تقویت کند.

یک روانشناس گفت: راز تاب‌آوری در دل بحران‌ها نه اجتناب از فشار، که پرورش یک باور ساده است؛ اینکه «من آماده‌ام برای هر اتفاقی واکنش مناسب نشان دهم» و همین حس قدرت درونی می‌تواند سم کشنده استرس را به عاملی خنثی تبدیل کند.

واژه «سوماتیک» از کلمه یونانی «سوما» به‌معنای بدن گرفته شده است. در این رویکرد، بدن فقط یک ابزار برای حرکت نیست، بلکه بخشی از تجربه ذهنی و احساسی ماست. به همین دلیل، تمرینات سوماتیک کمک می‌کنند الگوهای نادرست حرکتی که در طول زمان در بدن شکل گرفته‌اند، اصلاح شوند.

معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی البرز تأکید کرد: سفیران سلامت دانش‌آموزی با انتقال آموزش‌های بهداشتی به خانواده‌ها، نقش مؤثری در ارتقای آگاهی عمومی و پیشگیری از بیماری‌ها دارند.