کابوس‌های شبانه اگرچه گاهی طبیعی هستند، اما تکرار آنها می‌تواند کیفیت خواب، سلامت روان و عملکرد روزانه را تحت تأثیر قرار دهد. متخصصان خواب می‌گویند با اصلاح عادت‌های خواب، مدیریت استرس و در صورت نیاز دریافت درمان تخصصی، می‌توان شدت و تعداد کابوس‌ها را کاهش داد.

پژوهشگران با اشاره به نقش «درون‌بینی» در تشخیص و تفسیر پیام‌های درونی بدن، از جمله ضربان قلب، تنفس و گرسنگی، می‌گویند که این حس کمتر شناخته‌شده می‌تواند نقشی مهم در تنظیم هیجان‌ها و حفظ سلامت روان داشته باشد.

تنفس با سوراخ‌های بینی متناوب، که با نام نادی شُدْهانا نیز شناخته می‌شود، تکنیکی ساده و کاربردی برای رهایی از اضطراب و دستیابی به آرامش درونی است. در این روش، با مسدود کردن یک سوراخ بینی و تنفس از طریق سوراخ دیگر و جابه‌جایی منظم بین آن‌ها، تعادل ظریف سیستم عصبی را برقرار می‌کنیم.

وقتی خبر مبنی بر این که مشاجره باعث بی دقتی و تصادف شده را می‌خوانیم، ناخودآگاه می‌پرسیم: «چگونه خشم در یک فضای محدود، می‌تواند به چنین فاجعه‌ای ختم شود؟» پاسخ در پیچیدگی مغز انسان و نحوه واکنش ما به تنش‌های ناگهانی نهفته است و ضروری است که این حادثه را از منظر روان شناسی مورد بررسی قرار دهیم.

هنگ درام یک ساز کوبه‌ای-ملودیک فلزی است که با ضربه انگشتان نواخته می‌شود و صدایی عمیق، گرم و آرامش‌بخش تولید می‌کند.

یک مطالعه جدید که در مجله پزشکی ورزشی بریتانیا منتشر شده، نشان داده است استراحت‌های پنج دقیقه‌ای - یا میان‌وعده‌های حرکتی - در هر ساعت بهترین و عملی‌ترین راه برای افزایش سلامت بدون از دست دادن کارایی است.

بسیاری از افراد در موقعیت‌های پراسترس ناگهان احساس سردرگمی می‌کنند؛ آدرس‌ها را فراموش می‌کنند، تمرکزشان به‌هم می‌ریزد یا حتی در مسیرهای آشنا اشتباه می‌کنند. حالا یک پژوهش جدید نشان می‌دهد این اتفاق فقط یک احساس ذهنی نیست؛ استرس واقعاً می‌تواند سیستم مسیریابی مغز را مختل کند.

«من آدم بی‌عرضه‌ای‌ام»، «بدشانس‌تر از من وجود نداره»، «من از پسش برنمیام»، «می‌دونم نمیشه»، «من خیلی ضعیفم»، «من یه احمقم»، «چقدر بدبختم»؛ اینها فقط چند جمله ساده و گذرا نیستند که از روی عصبانیت یا ناامیدی به زبان می‌آوریم. روان‌شناسان می‌گویند زبان، فقط وسیله بیان افکار نیست. بلکه می‌تواند همان افکار را شکل دهد، شناخت ما از خودمان را تغییر دهد و حتی بر واکنش‌های مغز و بدن اثر بگذارد.

به تعبیر روانشناسان این افراد در حالت هشیاری افراطی به سر می‌برند و هر لحظه در انتظار وقوع یک حادثه ناگوار هستند، مساله‌ای که روند زندگی عادی را با اختلال مواجه می‌کند.

تقریباً در هر خانه‌ای یک کشو، یک انباری یا یک گوشه از گاراژ هست که پر است از چیزهایی که سال‌هاست استفاده نشده‌اند. وقتی از صاحب این وسایل می‌پرسید چرا آن‌ها را نگه داشته، پاسخ آشنایی می‌شنوید: «شاید یک روز به درد بخوره.» این جمله ساده، دریچه‌ای است به یکی از پیچیده‌ترین لایه‌های روان انسان.