کاهش مصرف قند در اوایل زندگی با کاهش خطر افسردگی و اضطراب در بزرگسالی مرتبط است
نتایج یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد افرادی که در دوران جنینی و سال‌های ابتدایی زندگی در معرض محدودیت مصرف قند قرار داشته‌اند، در بزرگسالی با خطر کمتری برای ابتلا به اضطراب و افسردگی روبه‌رو بوده‌اند.
به گزارش سلامت نویس؛ پژوهشگران در مطالعه‌ای جدید، ارتباط میان میزان مواجهه با قند در دوران جنینی و اوایل کودکی و احتمال ابتلا به اختلالات روان‌شناختی در بزرگسالی را بررسی کردند.
این تحقیق با استفاده از داده‌های بیش از ۶۶ هزار نفر از شرکت‌کنندگان بانک زیستی بریتانیا انجام شد. محققان از محدودیت سهمیه‌بندی قند در بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم به‌عنوان یک موقعیت طبیعی برای مقایسه استفاده کردند. این محدودیت در سپتامبر ۱۹۵۳ پایان یافت و پس از آن مصرف قند افزایش پیدا کرد.
نتایج نشان داد افرادی که در دوران پیش از تولد و اوایل زندگی در معرض محدودیت مصرف قند قرار داشتند، در مقایسه با افرادی که چنین مواجهه‌ای نداشتند، ۱۷ درصد خطر کمتر ابتلا به اضطراب و ۱۴ درصد خطر کمتر ابتلا به افسردگی را تجربه کردند.
پژوهشگران همچنین دریافتند که قرار گرفتن در معرض این محدودیت غذایی در دوران جنینی و سال‌های نخست زندگی می‌تواند با پیامدهای روانی بلندمدت ارتباط داشته باشد.
با این حال، محققان تأکید کردند که این مطالعه بر اساس تاریخ تولد و سیاست سهمیه‌بندی قند انجام شده و اطلاعات دقیقی از رژیم غذایی فردی مادران و کودکان در دسترس نبوده است. بنابراین نمی‌توان کاهش مصرف قند را علت قطعی کاهش خطر افسردگی و اضطراب دانست.
این یافته‌ها اهمیت بررسی تأثیر تغذیه در مراحل اولیه رشد بر سلامت روان در سال‌های بعدی زندگی را برجسته می‌کند.
