الگوی خواب با شدت علائم افسردگی صبحگاهی ارتباط دارد

به گزارش سلامت نویس؛ پژوهشگران در مطالعه‌ای که اول سپتامبر ۲۰۲۶ در نشریه npj Biological Timing and Sleep منتشر شد، ارتباط میان الگوی خواب و تغییرات روزانه علائم افسردگی را بررسی کردند. در این پژوهش ۱۰۳ بیمار مبتلا به دوره افسردگی اساسی، به مدت ۲۸ روز میزان علائم افسردگی صبح و عصر و شاخص‌های خواب خود را به‌صورت الکترونیکی ثبت کردند.

نتایج نشان داد شدت علائم افسردگی در طول روز ثابت نبود و در ساعات صبح می‌توانست بیشتر باشد. همچنین کمترین میزان علائم صبحگاهی در افرادی مشاهده شد که مدت خوابشان حدود ۸ ساعت بود؛ خواب کوتاه‌تر یا طولانی‌تر با افزایش علائم صبحگاهی ارتباط داشت.

پژوهشگران همچنین دریافتند دیرتر شدن زمان خواب، تأخیر در به خواب رفتن و بیدارشدن‌های مکرر در طول شب با علائم افسردگی شدیدتر در صبح همراه بود.

با این حال، این پژوهش یک مطالعه مشاهده‌ای درباره ارتباط میان خواب و علائم افسردگی بود و نمی‌تواند ثابت کند که تغییر الگوی خواب به‌تنهایی باعث بهبود افسردگی می‌شود. نویسندگان تأکید کرده‌اند که برای مشخص شدن رابطه علت و معلولی، انجام کارآزمایی‌های بالینی تصادفی ضروری است.

این یافته‌ها اهمیت بررسی مشکلات خواب در افراد مبتلا به افسردگی را نشان می‌دهد. متخصصان سلامت روان می‌توانند با توجه به وضعیت هر فرد، الگوی خواب را در کنار سایر علائم و عوامل مؤثر بر افسردگی ارزیابی کنند.