تلاشها براي به چالش كشاندن طرح پزشك خانواده
برخی فعالان صنفی تلاش ميكنند تا با ارائه محاسبات نادرست، اجرای طرح پزشک خانواده را به چالش بکشند. این در حالی است که این طرح از حمایت کامل دولت و مجلس برخوردار است.
به گزارش سلامت نويس، همزمان با آغاز به کار دولت چهاردهم، برخی با نوشتن نامههای سرگشاده، از درخواست خود مبنی بر توقف طرح پزشک خانواده پرده برداشتند. این در حالی است که در ایام انتخابات، دکتر پزشکیان اجرای آن را از افتخارات دوره وزارت بهداشت خود عنوان میکرد. پزشکیان در اولین گفتوگوی تلویزیونی خود نیز طرح پزشک خانواده را ساختاری عادلانه دانست و افزود: « اگر این ساختار اجرایی شود، همه از سیستان و بلوچستان تا کردستان و خوزستان، همان خدمتی را دریافت خواهد کرد که کسی در شمال تهران دریافت میکند.»
ظفرقندی، وزیر بهداشت، نیز طی اولین نشست خبری خود در پاسخ به سؤالی در خصوص ساماندهی نظام ارجاع، بیان کرد: «بحث اساسی ساختار سلامت کشور، پزشک خانواده و نظام ارجاع است و این موضوع همواره موردتوجه دکتر پزشکیان بوده است، بنابراین بهصورت جدی پیگیری خواهد شد و موانع اجرای آن رفع میشود.»
پزشک خانواده یک طرح ملی است
نگاهی به اسناد بالادستی نشان میدهد که اجرای طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع جزو الزامات قانونی محسوب میشود. در بند ۸ سیاستهای ابلاغی مقام معظم رهبری، کارایی و بهرهوری نظام بهداشت و درمان کشور در قالب «شبکه بهداشتی و درمانی منطبق بر نظام سطحبندی و ارجاع» دیده شده و نکاتی پیرامون اجرایی کردن این طرح آمده است.
در قانون برنامه هفتم نیز مواد متعددی به موضوع اجراییشدن طرح پزشک خانواده اشاره کرده و ارتقای شاخصهای سلامت (از جمله در زمینه کنترل قند خون، چربی خون و فشارخون) را به طرح پزشک خانواده سپرده است. بعلاوه در این قانون آمده که طرح پزشک خانواده بایستی تا پایان سال دوم اجرای برنامه هفتم، بهصورت سراسری به اجرا درآید.
این طرح که از اوایل دهه ۸۰ اجرای آن در روستاها آغاز شده بود تا ابتدای دولت سیزدهم تنها در روستاها و چند استان محدود اجرایی شده بود. اما طی سه سال ایر با فراهمشدن زمینههای اجرای این طرح، بیش از ۵۰ میلیون از جمعیت شهری نیز تحت پوشش پزشک خانواده قرار گرفتند.
پزشک بودن وزیر بهداشت نتیجه عکس ندهد
مرندی،رئیس فرهنگستان علوم پزشکی، چندی پیش در پاسخ به این سؤال که چرا برخی از مسئولان، طرح پزشک خانواده را شکستخورده میدانند، گفت: «با صراحت میگویم گفته آنها کاملاً غلط است و تأسف میخورم برخی اینقدر ناآگاه هستند و بدون شناخت از تاریخچه و عملکرد جایگاه والای بینالمللی این برنامه اظهارنظر کردهاند.»
مرندی که سابقه دو دوره وزارت بهداشت را در کارنامه دارد، به سراغ ریشه این مشکل نیز رفته و آن را اینگونه توصیف میکند: « بالاخره وزیر، معاون و رئیس دانشگاه علوم پزشکی شدن به یکسری ویژگیهای خاص نیاز دارد و اینکه فقط افراد در یک حوزه پزشکی دانش و تخصص داشتهباشند کافی نیست؛ چون مشکلات سلامت ۸۶ میلیون نفر جمعیت کشور فقط در همان تخصص خانمها و آقایان خلاصه نمیشود.»
وی حتی پارا فراتر گذاشته و ضمن انتقاد از عملکرد خود، افزود: «بنده و دوستان دیگر ممکن است در تخصص خودمان فرد توانمندی باشیم اما بهعنوان وزیر بهداشت تسلطی بر کار نداشته باشیم.»
آنچه این روزها در میان خطوط نامههای سرگشاده برخی از پزشکان فعال صنفی میگذرد، نشان از آن دارد که همچنان خطر تصمیمات تکبعدی بر سر وزارت بهداشت سنگینی میکند. چرا که برخی با درنظرگرفتن منافع شخصی یا گروهی خود، اجرای طرحهای بزرگ ملی را به چالش کشیده و پیشنهاد لغو آن را مطرح میکنند.این مسائل، بیشازپیش جای خالی تحصیلکردگان مدیریت سلامت در وزارت بهداشت را پررنگ میسازد.
انتظار میرود در دولت چهاردهم با میدان دادن به کسانی که علاوه بر درمان، از علم بروز مدیریت سلامت نیز بهرهمند هستند، اجرای طرحهای بر زمینمانده سرعت گیرد.
منبع: خبرگزاري فارس
پایان پیام/