اگر به تب دنگي مبتلا شديم، چه كنيم؟

به گزارش سلامت نويس، پشه آئدس نزدیک به هزار گونه دارد، اما همه گونه‌ها ناقل بیماری نیستند. در حال حاضر مهم‌ترین نوع پشه‌های آئدس از نظر پزشکی، «آئدس اجیبتی»و «آئدس آلبوپیکتوس» است.

تب دنگی بیماری دردناک و ناتوان‌کننده‌ای است که از طریق پشه آئدس به انسان‌ها منتقل می‌شود و باعث عفونت و تب زرد می‌شود. تب دنگی به عنوان تب استخوان‌شکن نیز شناخته می‌شود، زیرا دردی که بیمار تحمل می‌کند به اندازه شکستن استخوان‌ها شدت دارد.

بعضی از نشانه‌های تب دنگی شامل تب، سردرد، حساسیت‌های پوستی مشابه سرخک و درد ماهیچه‌ها و مفاصل است، دیگر علائم تب دنگی عبارت است.این بیماری در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و در بسیاری از مناطق گرمسیری جهان وجود دارد. در زمان فعالیت پشه و فصول پرباران، مسافران بیشتر در معرض خطر قرار می گیرند زیرا تکثیر پشه‌ها بیشتر می‌شود.

افرادی که قبلا یک بار به تب دنگي مبتلا شده باشند هم احتمال دارد در نوبت بعدی به فرم شدید این بیماری مبتلا شوند. مسافران مناطق آلوده این بیماری لازم است قبل از سفر، حداقل یکبار مواد دافع حشرات را روی پوست شان امتحان کنند تا مطمئن شوند به آن حساسیت ندارند. همچنین در صورت استفاده از ضدآفتاب یا کرم‌های دیگر ابتدا سایر کرم ها و پس از 20 دقیقه روی آنها از مواد دافع حشرات باید استفاده شود.

از سوی دیگری نیازی به استفاده از مواد دافع حشرات بر روی مناطقی از پوست که با لباس پوشیده است، وجود ندارد. مواد دارای DEET(دیت) به عنوان مواد دافع حشرات نباید برای کودکان کمتر از دو ماه، استفاده شود. پشه آئدس شبیه پشه‌های معمولی با لکه‌های سفید روی پاها و بدن است که می‌تواند ویروس تب دانگ را منتقل کند.

اوج زمان گزش پشه دو ساعت بعد از طلوع آفتاب و پنج ساعت قبل از غروب آفتاب است

پشه آئدس می‌تواند در هر ظرف یا جایی که مقداری آب جمع شود؛ مانند لاستیک‌های مستعمل، قوطی کنسرو، قایق و گلدان شیشه‌ای، تخم گذاری کند. در صورتی که در محل زندگی شما پشه آئدس وجود دارد باید نکاتی را رعایت کنید. از جمله توری به در و پنجره ها نصب و در روز و شب زیر پشه بند استراحت کنید. دو بار در شبانه روز در نقاط تاریک و خنک خانه مانند کمد لباس و زیر تخت، حشره کش اسپری کرده و از تردد غیر ضروری خارج از منزل پرهیز کنید.فرد بیمار هنگام خروج از منزل از فرآورده‌های دور کننده حشرات بر روی پوست استفاده کند. لباس‌های رنگ روشن، آستین بلند و شلوار بلند و جوراب بپوشید و از تجمع آب راکد جلوگیری کنید.

در دوره نقاهت و پس از بهبودی از بیماری نباید بلافاصله فعالیت ها و ورزش های سنگین آغاز شود بلکه استراحت کافی در دوران نقاهت بهتر است همراه با فعالیت بدنی سبک باشد. اوج زمان گزش پشه دو ساعت بعد از طلوع آفتاب و پنج ساعت قبل از غروب آفتاب است. احتمال بروز فرم شدید بیماری در کودکان زیر یک سال، مادران باردار، افراد دارای نقص سیستم ایمنی و افرادی که قبلا یکبار به تب دانگ مبتلا شده اند، بیشتر است.از هر 4 نفر مبتلا به بیماری تب دانگ، 3 نفر بدون علامت یا با علائم بسیار خفیف هستند. این علائم شامل تب بالا که معمولا ناگهانی آغاز می شود، دردهای استخوانی، سردرد شدید، بدن درد، درد مفاصل و عضلات، درد پشت چشم، بی اشتهایی و تهوع و استفراغ است. برخی بیماران ممکن است علائم دیگری مانند اسهال، قرمزی پوست و تورم غدد لنفاوی را تجربه کنند.

از هر 4 نفر مبتلا به بیماری تب دانگ، 3 نفر بدون علامت یا با علائم بسیار خفیف هستند

مدت زمان بیماری در افراد مختلف، متفاوت است و می تواند از 4 تا 14 روز طول بکشد اما این بیماری به طور متوسط 7 روز ماندگار است. در روز اول بیماری، بیماران باید مراقب باشند که مورد گزش پشه‌ها قرار نگیرند چون ویروس دانگ در هفته اول بیماری در بدن بیماران وجود دارد و این ویروس می‌تواند از بدن بیماران به پشه های غیرآلوده منتقل شود و این پشه های آلوده شده، بعد از گذشت 1 تا 2 هفته می توانند بیماری را به سایر افراد نیز منتقل کنند.

وقتی تب بیمار شروع به کاهش می‌کند در تعداد کمی از بیماران ممکن است علائم هشدار مانند استفراغ های مکرر، درد شدید شکم، خون ریزی از مخاط شامل بینی، لثه و دهان، بی حالی و ضعف شدید، دشواری در تنفس و کم آبی بدن مانند کاهش شدید حجم ادرار، خشکی دهان، سرگیجه و افت شدید فشارخون ظاهر شود.

اگر یک بیمار این علائم را داشت باید بلافاصله به پزشک مراجعه و سابقه سفر خود در دو هفته اخیر و داروهای مصرفی خود را به پزشک، اطلاع رسانی کند.

تب دانگ از انسان به انسان منتقل نمی‌شود و جداسازی بیمار از سایر افراد خانواده، ضرورت ندارد

بسیاری از بیماران با خود مراقبتی در منزل و استراحت و درمان‌های ساده خانگی بهبود می‌یابند. این توصیه‌ها شامل استراحت کافی، مصرف مایعات فراوان و پرهیز از مصرف نوشابه، چای، قهوه و سایر نوشیدنی‌های کافئین دار و انرژی زا، مصرف میوه و سبزیجات و استفاده از استامینوفن برای کاهش درد و تب است.

پرهیز از مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن(ادویل و ژلوفن)، آسپرین، نوافن، دیکلوفناک، ناپروکسن و مفنامیک اسید باید مورد توجه جدی قرار گیرد؛ چراکه در این بیماری ممکن است باعث خونریزی شود و اما نکته ای که نباید فراموش کرد این است که تب دانگ از انسان به انسان منتقل نمی‌شود و جداسازی بیمار از سایر افراد خانواده، ضرورت ندارد.

پایان پیام/