پارکینسون

نتایج یک مطالعه پنج تا هفت‌ساله نشان می‌دهد افرادی که مبتلا به پارکینسون هستند و فعالیت بدنی منظم‌تری دارند، ممکن است با کاهش آهسته‌تر توانایی‌های حرکتی و شناختی مواجه شوند؛ هرچند این یافته‌ها به‌تنهایی رابطه علت‌ومعلولی را ثابت نمی‌کند.

نتایج یک مطالعه پنج تا هفت‌ساله نشان می‌دهد افراد مبتلا به بیماری پارکینسون که فعالیت بدنی منظم‌تری دارند، ممکن است کاهش آهسته‌تری در توانایی‌های حرکتی و شناختی خود تجربه کنند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند برخی عادت‌های روزمره مانند ورزش منظم، تغذیه سالم و خواب کافی ممکن است با کاهش خطر ابتلا به پارکینسون مرتبط باشند؛ هرچند هیچ‌کدام پیشگیری قطعی از این بیماری را تضمین نمی‌کنند.

پارکینسون همیشه با لرزش دست شروع نمی‌شود؛ کندی حرکات، سفتی عضلات، تغییر دستخط و حتی تغییر صدا می‌توانند از نشانه‌های اولیه این بیماری باشند. شناخت به‌موقع علائم و توجه به ورزش و درمان مناسب، به کنترل بهتر بیماری کمک می‌کند.

نتایج پژوهش جدید نشان می‌دهد، زنان مبتلا به پارکینسون بیش از مردان در معرض تغییرات مغزی مرتبط با آلزایمر قرار دارند؛ موردی که می‌تواند به شناسایی زودهنگام افراد پرخطر و توسعه درمان‌های هدفمند برای پیشگیری از افت حافظه کمک کند.