مرور علمی جدید، کاربرد سنتی گیاه کامفری در ترمیم زخم‌ها را بررسی کرد
مروری علمی منتشرشده در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد برخی فرآورده‌های موضعی استانداردشده گیاه کامفری، که در طب سنتی برای تسکین درد و کمک به ترمیم بافت استفاده می‌شده، در مطالعات بالینی نتایج امیدوارکننده‌ای داشته‌اند؛ با این حال، خطر سمیت کبدی این گیاه، مصرف خوراکی آن را با محدودیت جدی روبه‌رو می‌کند.
به گزارش سلامت نویس؛ پژوهشگران در مقاله‌ای مروری که اول آوریل ۲۰۲۶ در مجله علمی Frontiers in Pharmacology منتشر شد، کاربردهای سنتی، ترکیبات شیمیایی، آثار درمانی احتمالی و خطرات گیاه کامفری (Symphytum officinale) را بررسی کردند.
این گیاه که در طب سنتی برای مشکلاتی مانند دردهای عضلانی، آسیب‌های بافتی و برخی مشکلات مفصلی استفاده می‌شده، حاوی ترکیباتی از جمله آلانتوئین و اسید رزمارینیک است. برخی مطالعات بالینی درباره فرآورده‌های موضعی استانداردشده آن، نتایج مثبتی در کاهش دردهای عضلانی و مفصلی و آسیب‌های خفیف نشان داده‌اند.
با این حال، کامفری حاوی آلکالوئیدهای پیرولیزیدینی است که می‌توانند به کبد آسیب برسانند. به همین دلیل، مصرف خوراکی این گیاه ایمن محسوب نمی‌شود و استفاده موضعی نیز باید به فرآورده‌های مناسب و کنترل‌شده محدود باشد.
نویسندگان مقاله تأکید می‌کنند که نتایج مربوط به یک فرآورده استانداردشده را نمی‌توان به تمام محصولات گیاهی تعمیم داد. همچنین برای روشن‌شدن اثربخشی و ایمنی بلندمدت این محصولات، انجام مطالعات دقیق‌تر ضروری است.
این پژوهش نمونه‌ای از اهمیت بررسی علمی گیاهان دارویی است؛ به‌گونه‌ای که شناخت کاربردهای احتمالی آن‌ها باید هم‌زمان با توجه جدی به عوارض و محدودیت‌های مصرف انجام شود.
