کاهش تمرکز دانش‌آموزان با استفاده بی‌رویه از فضای مجازی / والدین قانون‌گذاری کنند
یک مشاور تحصیلی گفت: کاهش انگیزه کودکان برای انجام تکالیف و درس خواندن در بسیاری از موارد ناشی از تنبلی نیست، بلکه استفاده بی‌برنامه از فضای مجازی و دریافت هیجان‌های سریع و غیرطبیعی از گوشی و بازی‌های دیجیتال می‌تواند بر تمرکز، حوصله و توانایی انجام فعالیت‌های آموزشی آنها اثر بگذارد.
به گزارش سلامت نویس؛ رضوانه رضاخانی اظهار کرد: یکی از چالش‌هایی که بسیاری از والدین و معلمان این روزها با آن مواجه هستند، بی‌علاقگی برخی کودکان به درس خواندن و انجام تکالیف است، اما این موضوع در کودکان کم‌سن را نباید صرفاً تنبلی یا بی‌انگیزگی دانست، چراکه دلایل مختلفی می‌تواند پشت این رفتار وجود داشته باشد.
وی افزود: در کودکان کوچک‌تر یکی از عوامل مهمی که در سال‌های اخیر بیشتر مشاهده می‌شود، درگیری زیاد با فضای مجازی است؛ موضوعی که باعث شده برخی کودکان به دریافت سریع هیجان و پاداش عادت کنند.
این مشاور تحصیلی با بیان اینکه استفاده طولانی‌مدت از گوشی می‌تواند سازوکار دریافت لذت در مغز کودک را تحت تأثیر قرار دهد، ادامه داد: کودک در فضای مجازی بدون تلاش زیاد، در مدت کوتاهی هیجان و جذابیت زیادی دریافت می‌کند، اما فعالیت‌هایی مانند نوشتن مشق، مطالعه یا حضور در کلاس نیازمند صبر، تمرکز و تلاش است و همین تفاوت باعث می‌شود برخی کودکان تمایل کمتری به انجام تکالیف داشته باشند.
رضاخانی با اشاره به اینکه بسیاری از والدین از آسیب‌های گوشی اطلاع دارند اما درباره تأثیر آن بر رفتار و یادگیری کودک آگاهی کافی ندارند، تشریح کرد: استفاده بی‌برنامه از تلفن همراه، بازی‌های دیجیتال و رسانه‌ها می‌تواند باعث کاهش تحمل کودک برای فعالیت‌هایی شود که نتیجه آنها فوری نیست.
او با تأکید بر ضرورت مدیریت استفاده کودکان از فضای مجازی، بیان کرد: حذف کامل گوشی و رسانه برای بسیاری از خانواده‌ها امکان‌پذیر نیست، اما والدین باید برای استفاده از این ابزارها قانون و برنامه مشخص داشته باشند.
این مشاور تحصیلی ادامه داد: زمانی که کودک بدون محدودیت زمانی از گوشی استفاده می‌کند، گرفتن آن از کودک بعد از چند ساعت به یک چالش تبدیل می‌شود؛ بنابراین بهتر است خانواده‌ها از ابتدا زمان مشخصی را برای استفاده از رسانه تعیین کرده و این قانون را با جدیت اجرا کنند.
رضاخانی با بیان اینکه برای کودکان کم‌سن باید میزان استفاده از فضای مجازی محدود باشد، ابراز کرد: کاهش زمان استفاده از گوشی باید به‌تدریج انجام شود، چراکه کودکی که ساعت‌های زیادی به این ابزار عادت کرده است، نمی‌تواند ناگهان با محدودیت شدید کنار بیاید.
وی با تأکید بر اهمیت ارائه جایگزین مناسب برای گوشی، افزود: صرفاً گرفتن تلفن همراه از کودک کافی نیست و باید فعالیتی جایگزین وجود داشته باشد که بتواند همان احساس لذت و هیجان سالم را ایجاد کند؛ بازی با والدین، فعالیت‌های ورزشی، کتاب خواندن و بازی‌های فکری می‌تواند در این زمینه مؤثر باشد.
این مشاور تحصیلی با اشاره به نقش والدین در شکل‌گیری عادت‌های کودکان، اضافه کرد: کودکان بیشتر از صحبت‌های والدین، رفتار آنها را الگو قرار می‌دهند؛ بنابراین اگر والدین انتظار دارند کودک کمتر از گوشی استفاده کند، خودشان نیز باید در استفاده از تلفن همراه مدیریت داشته باشند.
رضاخانی ادامه داد: وقتی کودک می‌بیند والدین دائماً درگیر تلفن همراه هستند اما از او می‌خواهند گوشی را کنار بگذارد، پذیرش این قانون برای او دشوارتر می‌شود.
او با اشاره به اهمیت مشارکت دادن کودک در تصمیم‌گیری‌ها، گفت: بهتر است والدین درباره زمان انجام تکالیف، بازی و استفاده از رسانه با کودک گفت‌وگو کنند و از او نظر بخواهند؛ این کار باعث افزایش همکاری کودک می‌شود.
این مشاور تحصیلی تصریح کرد: بازی‌های خانوادگی، فعالیت‌های حرکتی و کلاس‌های ورزشی می‌تواند علاوه بر کاهش وابستگی کودک به فضای مجازی، به رشد مهارت‌های اجتماعی، تمرکز و خلاقیت او کمک کند.
وی تأکید کرد: هدف، حذف کامل فناوری از زندگی کودکان نیست، بلکه باید استفاده از آن مدیریت شود تا فضای مجازی به جای اینکه جایگزین تجربه‌های واقعی زندگی شود، به یک ابزار کنترل شده و مفید تبدیل شود.
