چرا شب های امتحان در سکوت رنج می کشیم ؛ پشت نقاب من خوبم.

به گزارش سلامت نویس ؛ بر اساس یک مطالعه جدید، بین ۷ تا ۲۳ درصد از دانشجویان در دوران تحصیل رفتارهای خودآسیب‌رسان را تجربه می‌کنند. از این میان، ۷۵ درصد آن‌ها این رفتارها را بیش از یک‌بار تکرار می‌کنند. با وجود این آمار بالا، داده‌ها نشان می‌دهد که کمتر از نیمی از این دانشجویان برای دریافت کمکِ حرفه‌ای اقدام می‌کنند. احساس شرم، ترس از قضاوت شدن و نگرانی از سربارِ دیگران بودن از دلایل اصلیِ پنهان کردن این موضوع هستند. یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که احساس انزوا و درک نشدن، مستقیماً تمایل به خودآسیب‌رسانی را بیشتر و انگیزه برای کمک‌خواهی را کمتر می‌کند. وقتی احساس کردید به خودآسیب‌رسانی کشش دارید، دلیل آن را بنویسید یا به زبان بیاورید. مثلاً بگویید: «من نگرانم که فردا در امتحان نمره قبولی نگیرم.» نام‌گذاری دقیقِ یک احساس منفی، فعالیت «آمیگدال» (مرکز پردازش ترس و هیجان در مغز) را کاهش و فعالیت قشر پیش‌پیشانی را افزایش می‌دهد. در نتیجه می‌توانید بدون آسیب زدن به بدن، استرس آن لحظه را کاهش دهید.