فقط با روزی هزار تومان ميتوانيد جان یک انسان را نجات دهید
همیشه نام خیرین مدرسهساز و بیمارستان ساز و... که هزینههای کلانی را میپردازند جاودان میماند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد تصور میکنند کاری خیر است که بابت آن هزینههای کلان پرداخت شود. درحالی که بسیاری از افراد با کنار گذاشتن روزی هزار تومان میتوانند در ماه جان یک انسان را نجات دهند.
به گزارش سلامت نويس، با یکی از خیرین مسجد در خصوص یکی از دغدغههایش صحبت میکند و میگوید: «همیشه یکی از دغدغههای زندگی من مشارکت در کار خیر و کمک به نیازمندان بوده اما از آنجایی که درآمد کمی دارم نمیتونم این کار را انجام دهم.»خَیر مسجد نگاهی به جوان میکند و میگوید: «یعنی ماهی ۵۰ هزار تومان هم نمیتونی کمک کنی؟» پسرک جوان پوزخندی میزند و میگوید: «آخه ۵۰ هزار تومان به چه دردی میخوره؟» خَیر پاسخ میدهد: «شاید باورت نشه اما با یه تراول ۵۰ هزار تومنی میتونی جان یه انسان را نجات بدی...»
همیشه نام خیرین مدرسهساز و بیمارستان ساز و... که هزینههای کلانی را میپردازند جاودان میماند؛ به همین دلیل بسیاری از افراد تصور میکنند کاری خیر است که بابت آن هزینههای کلان پرداخت شود. درحالی که بسیاری از افراد با کنار گذاشتن روزی ۲۰۰۰ تومان میتوانند در ماه جان یک انسان را نجات دهند. اما چگونه میتوان این کار را انجام داد؟مدتی است که سازمان اورژانس کشور مجمعی تحت عنوان مجمع خیرین اورژانس تشکیل داده که افراد خَیر به واسطه آن میتوانند هر مبلغی را که میخواهند به امور کار خیر و باقیات الصالحات اختصاص دهند.
بابک یکتاپرست سخنگوی سازمان اورژانس کشور میگوید: تا کنون خیرین هرجا که ورود کردند، منشأ خیر بودند. تاکنون خیرین حوزه سلامت بیشتر به ساخت درمانگاهها و بیمارستانها پرداختهاند که پایدار و دائمی است. در حالی که یک آمبولانس در ۲۴ ساعت جان نزدیک به ۲۰ بیمار را از مرگ حتمی نجات میدهد، این اتفاق هم کمتر از ساخت یک درمانگاه و بیمارستان نیست.
با مبالغ کوچک هم میتوان خیر بود
وی در ادامه میگوید: در گذشته خیرین میگفتند که یک دستگاه آمبولانس بعد از گذشت چندسال از چرخه خدمت خارج میشود؛ به همین دلیل زیاد تمایلی به کمک برای خرید و تجهیز آمبولانسها نداشتند؛ اما در حال حاضر هموطن خیری برای اورژانس مازندران ۱۴۰ میلیارد آمبولانس «نزدیک به ۲۸ دستگاه» خریداری کرده است. اما خرید آمبولانس، ساخت و تجهیز پایگاه، اهدای زمین و... عددهای کلانی هستند که ممکن است همه هموطنان نتوانند پرداخت کنند؛ اما ما در حوزههای مختلف نیاز به دستگاه و تجهیزات داریم. یعنی افراد میتوانند حتی با خرید چند عدد سرنگ به سازمان اورژانس کمک کنند؛ با اعداد بسیار کوچک هم میتوان جزو خیرین بود.
خیرین چگونه میتوانند با سازمان اورژانس ارتباط برقرار کنند؟
یکتاپرست در خصوص اینکه خیرین چگونه میتوانند با سازمان اورژانس ارتباط برقرار کنند؟، میگوید: بر روی سایت سازمان www.115.ir یک بخش ویژهای برای خیرین قرار داده شده است که در آن اهداف مجمع خیرین و نیازهایی که اورژانس دارد یادداشت شده است. در سایت تمام اقلام مورد نیاز اورژانس از مانکنهای آموزشی برای آموزش تکنسینهای اورژانس، کتابها و تجهیزات آموزشی، دستگاه شوک و تمامی اقلامی که در یک آمبولاس وجود دارد تا به بیماران خدمترسانی کند، ذکر شده است. گاهی وقتها تزریق یک آمپول آدرینالین به وسیله یک سرنگ به بیمار میتواند زندگی او را از مرگ نجات دهد؛ یعنی با ۵۰ هزار تومان میتوان زندگی یک نفر را از مرگ حتمی نجات داد؛ بنابراین کار بسیار ارزشمندی است. شهروندان میتوانند با یک تراول ۵۰ هزار تومانی تا مبالغ بالاتر جزو خیرین اورژانس قرار گیرند.
مگر به سازمان اورژانس بودجه اختصاص داده نمیشود؟
وی در خصوص علت نیاز اورژانس به کمکهای خیرین میگوید: بودجه اختصاص داده شده به اورژانس به هیچ عنوان کفاف هزینههای آن را نخواهد داد. اگر کفاف میداد ما در سه سال گذشته نیازمند ۳ هزار دستگاه آمبولانس نبودیم.در بسیاری از حوزهها یک بودجهای برای مجموعه در نظر گرفته میشود اما واقعاً کافی نیست. اورژانس هزینهبر است. یک مأموریت رفت و برگشت توسط آمبولانسها نزدیک به ۵ تا ۱۰ میلیون تومان هزینه دارد. هزینه تکنسین، دستگاه، تجهیزات، استهلاک آمبولانس، سوخت و... این درحالی است که در برخی از پایگاههای اورژانس تهران، روزی ۱۵ مأموریت انجام میشود. به غیر از این مسئله یک قسمتی در اورژانس به عنوان اورژانس هوایی وجود دارد که از نقاط دور دست تا استان تهران، خدمات یکسان ارائه میدهد.
سخنگوی سازمان اورژانس در خصوص هزینههای اورژانس هوایی توضیح میدهد: در حال حاضر ۵۲ بالگرد در کل کشور در حال خدمترسانی است و هر مأموریت اورژانس هوایی حداقل ۲۰۰ میلیون تومان هزینه دارد؛ هزینههای ۲ خلبان، ۲ تکنسین و تجهیزات و تعمیر و... بالگردها هم باید در نظر گرفته شود.
وی در خصوص بدهیهای اورژانس به شرکتهای هوایی میگوید: در حال حاضر میلیاردها تومان به شرکتهای تأمینکننده بالگردهای اورژانس بدهکار هستیم. اما این شرکتها با سازمان اورژانس همراهی میکنند. اگر در برخی از نقاط دور دست مانند میرجاوه، شهر کرد و... آمبولانس هوایی وجود نداشته باشد، روزانه آمار مرگ و میر خواهیم داشت. از نظر شما چه بودجهای باید در نظر گرفته شود تا این خدمات را پوشش دهد؟
منبع: خبرگزاري فارس
پایان پیام/